Dawno mnie nie było

W moim przypadku zaległości dotyczą zarówno dziergania, bolgwania jak również i innych dziedzin życia.
Zastanawiam się jak to się stało, że nawet do komputera nie miałam czasu i siły podejść.
Chyba za bardzo mnie działka pochłonęła (zabrała bardzo dużo czasu). Nasadziłam i nasiałam w maju tyle różnych warzyw i to w dużych ilościach, że nie wiem czy teraz podołam z ich uprawą.  Postaram się w najbliższym czasie nadrobić zaległości w blogowaniu, bo bardzo ciekawa jestem co tam u Was słychać.
Dawno mnie nie było więc uzbierało się trochę rożnych tematow. To może najpierw trochę koncertowo, a potem trochę dzianinowo pokażę.
Maj to miesiąc wielu festynów, zabaw, koncertów itd...

W niedzielę 27.04.2014 na rynku we Wrocławiu odbył się koncert Piotra Rubika z okazji kanonizacji Jana Pawła II pt. "Santo subito". A takowe zdjęcie na skrzynkę przesłał mi syn (ze swoją "skromną" osobą kontrabasisty w tle), który miał zaszczyt grać w tej orkiestrze. Zresztą sporo materiałów ( zdjęć i nagrań również) na temat tego koncertu można znaleźć w internecie.

I coś z własnego podworka;- lokalnie rownież nie brakowało tego typu rozrywek.
W naszym mieście od 15-tu lat każdego 3-go maja w rocznicę utworzenia Konstytucji wystawiana jest opera w wykonaniu artystów -amatorów. Jest to duże przedsięwzięcie ze sporą ilością wykonawców: śpiewacy, chóry, zespoły taneczne, orkiestra symfoniczna,.... W tym roku wystawiono operę Stanisława Moniuszki "Straszny Dwór",- gościnnie pojawiła się również prawnuczka Stanisława Moniuszki, pani Elżbieta Janowska – Moniuszko.
Te opery cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem mieszkańców, każda z nich wystawiana jest kilka razy.
Poniżej kilka zdjęć z tej opery.
Syn w towarzystwie koleżanek wiolonczelistek i byłego nauczyciela ze szkoły muzycznej.   

Ponad dwa tygodnie temu szkoła muzyczna organizowała jak co roku " majówkę" na świeżym powietrzu.
Dzieci z tejże szkoły zaprezentowały jak zwykle bogaty program muzyczny. Począwszy od solistów, mniejszych zespołów poprzez śpiewy chóralne skończywszy na orkiestrach dętych i smyczkowych.
Nie zabrakło oczywiście grila, lodów, waty cukrowej itp. co ściągnęło dodatkowych słuchaczy w postaci rodzin z dziećmi.
Córa grała w orkiestrze smyczkowej.

..... w pulpicie po lewej stronie

A tu zagrały coś z muzyki filmowej  "Ojca chrzestnego"- super im to wyszło.

no i wreszcie koniec....

Żeby nie przedłużać i nie przynudzać to o wycieczce będzie w następnym poście.
A dzisiaj wrzucę dwie niedawno skończone rzeczy.
Lato, upały a ja tu z moherkami wyskakuje.
Ta tęczowa sukienka a la pawie oczka to zaległa sprawa miałam ją skończyć w kwietniu, ale w trakcie robótki zmieniła mi się nieco wizja i częściowo musiałam nadpruć i wydłużył się czas wykonania
Ażurkowy sweterek/bolerko z powodzeniem można nosić cały rok w różnych zestawieniach. Latem na cienkie bluzeczki i sukienki, zimą na golfiki.

Serdecznie wszystkich pozdrawiam

Trochę spacerowo trochę włóczkowo

Ostatnio pochłonięta innymi sprawami, opuściłam się nieco w odwiedzaniu Waszych blogów i w dzierganiu również.
Chyba trzeba będzie się poprawić. Brak czasu to jedno, a mój komputer-staruszek, który stale jakieś figle mi serwuje to drugie. Obecnie resetuje się co chwilkę bez powodu. Oj chyba biedaczek dogorywa;- może wreszcie zmobilizuję się do kupna czegoś nowego.
Dzisiejszego posta piszę na pożyczonym od córci sprzęcie.
Ponieważ dawno mnie tu nie było to może zacznę od fotek z rodzinnego świątecznego spaceru po lesie i to nie byle jakim lesie. Pomysłodawcą, przewodnikiem oraz kierowcą owej wycieczki był małżonek
Mniej więcej 40 km od mojego domu znajduje się Czarnorzecki Park Krajobrazowy, a w nim Pasmo Jazowej z Rezerwatem Herby. Uwielbiam łazić po lesie;- a w tym konkretnym były dodatkowe atrakcje w postaci wychodni skalnych. Pomimo lekkiego zamglenia pogoda dopisała, to też 5-cio godzinny spacer był czystą przyjemnością.
Sweterkiem w którym aktywnie wypoczywałam już się zdążyłam pochwalić w zeszłym roku TU.

Myszkując ostatnio po strychu natknęłam się na krótką kamizelkę w serduszka, którą dziergałam jakiś czas temu.
Uznałam, że ją ponownie przygarnę (tym bardziej, że wykonana była z bardzo przyjemnej 100% bawełnianej włóczki). Ponieważ w tej postaci mi nie odpowiadała to ją nieco zmodyfikowałam;-i w przypływie natchnienia dorobiłam część dolną. I powstała taka sobie oto kiecka.
Górna część gładka z wrabianymi serduszkami, dolna wykonana "ryżem". Całość tak jak lubię bawełniana.
Różowa lakierkowa torebeczka w kształcie serducha pożyczona została od najmłodszej mej latorośli.
I się dowiedziałam, że fajną wydziergałam sukienkę do tej torebki.
Coś mi mówi, że ten ciuszek zamieszka w innej szafie i chodzić w niej będzie też ktoś inny.
Nietrudno się domyślić, że chodzi o córę .
Ostatnie dwa zdjęcia to pomysł w stylu " jak wystroić kilkuletnią dziewczynkę".  

 Bardzo serdecznie i ciepło pozdrawiam Wszystkich odwiedzających.

Świątecznie

Składam wszystkim najserdeczniejsze życzenia zdrowych i spokojnych Świąt Wielkanocnych.

W kwietniu zaabsorbowały mnie zupełnie inne sprawy, więc robótki poszły na jakiś czas w kąt.
Już mi się za nimi tęskni. Jak wszystkie sprawy się uregulują na pewno zacznę ponownie dziergać.
Co prawda w tym roku wydziergałam tylko sześć jajeczek, ale miałam zapasy z tamtego roku.
Wtedy wydziergałam ich bardzo dużo i rozeszły się po rodzinie i znajomych.
W planach tegorocznych miałam wydzierganie kurek, ale jakoś się nie złożyło (czytaj brakło czasu).

Najpierw te sześć jajeczek wydzierganych jeszcze w marcu.

A tu wszystkie które mi pozostały.

I jeszcze ujęcie w koszyczku z barankiem.

Wiosennie

Witam wszystkich bardzo wiosennie.
Ostatnio jakoś mało czasu mam na dzierganie. Dlatego dzisiaj pokażę trochę starsze dzianiny wpisujące się w wiosenne klimaty.
Komplet: szeroki sweterek w duże kwiaty i spódnica w jednym z moich ulubionych fasonów.
Oczywiście jak to z kompletami bywa, można go nosić jako całość lub w kombinacjach z innymi ubraniami.
Zwykle szerokie, długie swetry dobrze wyglądają do wąskich spodni.
Spódnicę z tego zestawu często ubieram z jednokolorowymi sweterkami, chociaż pasuje również do sweterka mojej córki. Prosty sweterek w biało-czarne pasy z głębokim dekoltem wydziergałam dokładnie tak jak sobie córa wtedy (5 lat temu) zażyczyła.
Na koniec jeden z moich ulubionych ażurowych, rozpinanych sweterków, wykonany z akrylowej lekko melanżowej włóczki.
Część zdjęć wykonane było jesienią, a część wczoraj.
Bardzo dziękuję za odwiedziny i życzę wszystkim udanego tygodnia.